Stunten met vuurwerk

Stunten met vuurwerk…!

Vrijdagochtend halftien, Joey zit in de opnamestudio van Hilversum voor het opnemen van een voorlichtingsspotje. Sinds januari dit jaar is Joey doof. Ja… klopt… onvoorzichtig met vuurwerk geweest…! Man als hij die avond toch eens terugdraaien kon! Als hij toch maar legaal vuurwerk had gekocht en beter naar de gegeven voorlichtingsspotjes had geluisterd….. dan was dit alles niet gebeurd. Dan had hij nu nog gezond en wel rond gelopen!
                       
 

Geluisterd…! het woord deed hem pijn in de oren… want tegenwoordig moest hij voelen. Ja, Joey wist nu beter dan wie ook, waar de uitdrukking; wie niet luisteren wilt moet maar voelen, vandaan kwam.
O wat zou hij er veel voor over hebben om momenteel nummer één van de top 40 te kunnen horen. Robin Williams was altijd al zijn favoriet geweest.  Joey hield van muziek, zijn zakgeld in het verleden ging dan ook meestal op aan de nieuwste hits. Nu, bijna elf maanden later, had hij zichzelf op het kopen van singels 150 euro bespaard en was hij nóg niet aan de stilte gewend ….
Maar Joey was een vechter, gaf de moed niet snel op. Regelmatig draaide hij nog een cd en probeerde dan met zijn handen op de boxen, de trillingen op te vangen, het ritme weer éven van zijn favoriete nummers te voelen. De klanken riep hij dan denkbeeldig uit zijn lange termijn geheugen op, dan hoorde hij de muziek en de zanger weer even zachtjes in zijn hoofd. Het enige wat er aan ontbrak was de volume knop… en een nieuw repertoire…
Joey had voor vandaag een rap gemaakt… Deze zou vandaag hier in Hilversum opgenomen worden, en de hele maand december zou het voorlichtingsspotje op de televisie te zien en te horen zijn…..  Joey had in de rap zijn hele ziel en zaligheid gelegd, in de hoop dat de kinderen dit jaar goed zouden nadenken voordat ze illegaal vuurwerk zouden kopen. Want wat was nu geld... in verhouding met je veiligheid en gezondheid…? Toch niets…!
De opname lamp sprong aan en liet een zachte rode gloed over de wanden glijden.
Joey legde zijn handen op de speciaal voor hem neergezette boxen en voelde het ritme, de trillingen drongen tot diep in zijn hart door. Om zijn mond speelde een glimlach. Ja, het voelde voor Joey goed om hier te zijn. Op de een of andere manier voelde hij zich binnen de studio thuis, had hij zijn doel gevonden. Had hij ineens weer toekomst perspectief… Ja hij zou rapper worden en hij zou vandaag heel Nederland, maar vooral zijn familie, laten zien en horen dat het mogelijk was… Want doof als een kwartel zijn, wilde nog niet zeggen dat je niet meer vliegen kon.

 In liefde,
Antoinette.